• Inicio
  • CROQUEBLOG
  • CROQUENCUESTAS
  • ENTREVISTAS
  • CROQUEMAPA
  • PAISES
    • MÉXICO
    • GUATEMALA
    • UTILA
    • NICARAGUA
    • COSTA RICA
    • PANAMÁ
    • COLOMBIA
    • ECUADOR
    • PERÚ
    • BOLIVIA
    • CHILE
    • ARGENTINA
    • LOVE BOAT
  • CROQUEFOTOS
  • RECETAS
  • SOUVENIRS
  • MUNDOCROQUETA

« Los turistas Sacrificios rituales »

Mayo 4, 2010

No se sabe

La cita era en Lima. Teníamos el billete de bus para llegar a Lima. Habíamos hecho reserva para alojarnos en Lima. Pero no fuimos a Lima. Algunos dirán que la culpa la tuvieron los mineros, que cortaron las carreteras para protestar contra el gobierno, otros que la culpa fue nuestra, que fuimos unos ratas por no gastarnos la pasta en un vuelo, pero la realidad es que el gafe que nos persigue se manifestó de nuevo, trastocando nuestros planes y de rebote los de mi madre que era quien nos esperaba en Lima.

Las carreteras están cortadas, los buses no salen hacia Lima. Con esa contundente frase nos recibieron en el hotel después de nuestra visita a Amantaní y Taquile. Recuperados de la estupefacción inicial alcanzamos a preguntar ¿y hasta cuando no salen los buses? Un aún no se sabe fue todo lo que obtuvimos por respuesta, así que dispuestos a conseguir una más concreta nos pusimos el traje de intrépido y salimos a buscarla. Fuimos a la agencia donde compramos los billetes: no se sabe. Fuimos a la oficina de la empresa de buses, en la terminal. No había nadie. Por fin, al segundo intento y después de esperar unas dos horitas a que se dignaran a aparecer en el tenderete: no se sabe. Buscamos en Internet, en los periódicos, preguntándole al guardia de la esquina: no se sabe.

Nuestro camino hacia el no saber nos proporcionó una visita inusual de Puno, utilizando todos los medios de transporte que Puno ofrece, bus, taxi, motocarro, bicicarro. El viaje en bicicarro acabo a patita ya que nos daba pena el pobre conductor, de unos ciento trece años, y que cada vez que se encontraba con una subida resoplaba por todos sus orificios. Por todos sus orificios. Oiga, pare que ya seguimos andando, suplicamos mientras el buen hombre acababa de expulsar el aire acumulado.

Así que el gafe, nuestro proverbial gafe, nos retuvo en Puno hasta que decidimos cambiar de ruta, ya que el tema de la huelga no tenía muy buena pinta. Tendríamos que ver a mi madre en Arequipa. Puno no es un lugar donde quieras tener dos días de regalo, pero nuestro gafe es así, nos ataca en ciudades donde no hay demasiado que hacer. Menos mal que en un momento de despiste, supongo que es un gafe pluriempleado y debía estar ocupado con otros gafados, encontramos un bar donde degustamos los mejores pisco sour de todo nuestro viaje y allí nos instalamos hasta que amainara el temporal. Pisco solution.

VN:F [1.6.4_902]
espere por favor...
Rating: 6.8/10 (6 votes cast)

[Translate]
Print Friendly
Comparte:                 

4 Responses to “No se sabe”

  1. Alejo dice:
    Mayo 4, 2010 en 8:55 am

    Pobrecito el viejo del bicicarro, pa ver la imagen.

    VA:F [1.6.4_902]
    Rating: 0 (from 0 votes)
  2. Patri i Dani dice:
    Mayo 4, 2010 en 10:47 am

    Pero… si nosaltres estem a Lima… On sou? Cordillera Blanca?
    Un beixitu!!!

    VA:F [1.6.4_902]
    Rating: 0 (from 0 votes)
  3. Tere dice:
    Mayo 4, 2010 en 11:52 am

    Molt xula la nova caratula i els dos croquetas molt a la Peruana amb els gorrets, però amb nas i càmara

    VA:F [1.6.4_902]
    Rating: 0 (from 0 votes)
  4. mundocroqueta dice:
    Mayo 4, 2010 en 12:07 pm

    Guapos, efectivament estem a la cordillera blanca. Avui hem fet un trekking al llac Chubut i demà marxem a fer un trekking de 4 dies per la cordillera.

    VN:F [1.6.4_902]
    Rating: 0 (from 0 votes)

Deja tu croquentario

Clic para cancelar respuesta.

Creative Commons License

MundoCroqueta creada por Cambicio y Mònica está sujeta a una licencia Creative Commons Reconocimiento 3.0.